Waarvan bij jij helemaal ondersteboven?

Waarvan bij jij helemaal ondersteboven?

‘Toen ik in de trein stapte met een ijsje, zei iemand in het voorbijgaan: Moet jij vooral doen met jouw gewicht en maakte een soort knorgeluid. Ik was er zo van ondersteboven, ik heb direct mijn ijsje weggegooid.’

Lisette bloost terwijl ze het vertelt. Haar collega’s troosten haar dat ze helemaal niet dik is, dat je nooit naar zo iemand moet luisteren en dat het flauw is om dat soort opmerkingen te maken. Ze fleurt wel op van de steun, maar het blijft haken.

Waarom ben jij daarvan ondersteboven geraakt?

Als je ooit zoiets meemaakt, een opmerking of een situatie, waarvan je ondersteboven raakte, probeer dan uit te vinden wat je zo getroffen heeft. Lisette heeft geen moeite met haar ronde vormen. Rubens‘ schilderijen van volle vrouwen oogsten alom bewondering en lof, dus waarom zou een XL-vrouw in het echie dan lelijk zijn? Het was vooral het knorgeluid dat haar raakte.

Medelijden

‘Ik heb ooit een varkensfokker bezocht en ik vond het zo naar voor die beesten. Ze zaten met een heleboel in een veel te kleine stal met daarnaast een hok met biggetjes van een paar weken oud. Die zaten ook opeen gepakt. Ze waren aan het grommen, snuffen en knorren en ik vond dat het zieligste geluid dat ik ooit gehoord had. De fokker vond me maar een watje en grapte dat ik niet naar de dieren moest kijken, maar me moest verbeelden dat daar mijn karbonades en speklappen liepen. Sindsdien eet ik geen varkensvlees meer, hoe lekker ik het ook vind. Als ik bij de slager kom en varkensvlees zie liggen, hoor ik dat geluid van die beesten weer.’

Weer wat over jezelf geleerd

Door te vertellen komt Lisette erachter dat ze het niet erg vindt als mensen opmerkingen maken over haar gewicht, maar wel dat ze baalt als mensen haar zielig vinden. Ze wil geen medelijden, omdat ze zich dan klein en nietig voelt, iemand waarvoor gezorgd moet worden, die in bescherming genomen moet worden. En als er iets is wat ze haat, dan is dat slachtoffergedrag.

Erom lachen

‘Och, lieverd, dan gooi jij je ijsje weg voor zo’n hork, ik voel met je mee, hoor!’ pest haar collega haar. Lisette kan er om lachen, dankzij de hork heeft ze weer iets over zichzelf ontdekt.

Dit artikel werd eerder gepubliceerd op www.sophiamagazine.nl

Geschreven door Philine Spruijt

Philine Spruijt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *