Zonder mensen geen resultaten

William is sinds drie jaar manager van een team adviseurs op het gebied van kwaliteit, arbo en milieu. Hij houdt van zijn werk, vooral de cijfertjes vindt hij prachtig. In het eerste gesprek vertelt hij uitvoerig over de stijgende resultaten van de afgelopen jaren. Het enige dat hem zorgen baart is het ziekteverzuimcijfer, dat ligt niet echt alarmerend hoog, maar hij ziet wel dat zijn medewerkers zich gemakkelijker ziek melden dan pakweg twee jaar eerder. Dat vindt hij heel vervelend en eigenlijk ook niet netjes. Als je van je werk houdt, kun je best door als je verkouden bent of een beetje grieperig.

‘En dat vertel je je medewerkers ook,’ vraagt de coach?

‘Nou, nee. Volgens de regels moeten ze zich bij mij ziek melden. Dan zeg ik dat ze snel beter moeten worden en de rest laat ik aan de bedrijfsarts en p&o over. Ik vind het altijd lastig, dat relationele gedoe.’

Daarmee hebben ze het thema te pakken. William gedraagt zich volgens zijn secretaresse als een hork. Hij weet niet wat hij met het relationele stuk van de werkrelatie aan moet. Hij heeft in een eerdere functie meegemaakt hoe een collega-manager een klacht wegens ongewenste  intimiteiten aan zijn broek kreeg, omdat hij te familiair was met zijn vrouwelijke medewerkers. William kreeg de schrik van zijn leven en besloot nooit in zo’n positie te komen. Maar hoe kun je dan toch meer relatiegericht werken?

De coach helpt William om in te zien dat het om de mensen gaat, als je dingen voor elkaar wilt krijgen. Die mooie cijfers waar hij zo trots op is, zijn alleen tot stand gekomen doordat zijn medewerkers zo hard werken. William heeft hen daarvoor nooit een complimentje gegeven. Samen met de coach maakt William een verbeterplan. Hij wil iedere medewerker een keer per week een complimentje geven. Hij houdt bij of hij dat ook echt doet.

Na zes weken komt een opgeluchte William bij de coach. Hij vond de eerste twee weken complimentjes geven ontzettend moeilijk. Want waarover zeg je dan iets? Hij is begonnen met complimentjes over uiterlijke dingen als een mooie shawl of een flitsend pak. Zijn medewerkers waren verbaasd en reageerden wat wantrouwig.  In de derde week heeft hij tijdens het werkoverleg de stoute schoenen aangetrokken en gewoon tegen zijn medewerkers gezegd dat hij menselijker met hen wilde omgaan, maar bang was voor klachten over seksuele intimidatie en erger. Zijn medewerkers vonden het prachtig. Het beleid op dat gebied valt immers onder hun werkterrein. Ze gaven hem allerlei tips en besloten mee te doen, omdat zij zelf ook nog wel wat konden oefenen.  Ze zoeken nu uit welke volgende prestatie ze gaan verbeteren via obm.

 

December 2015

Geschreven door Francine ten Hoedt

Francine ten Hoedt

Francine ten Hoedt

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *