Van welke gebeurtenis kun jij (nog steeds) geen chocola maken?

Mikkie zit ineengedoken als een klein vogeltje in haar stoel. Haar leidinggevende heeft haar geadviseerd om een coachingstraject te doen, omdat ze zich zo slecht kan concentreren en allerlei domme fouten maakt in haar werk. Normaliter is ze juist heel goed en betrouwbaar, haast op het perfecte af.

‘Ik zal maar met de deur in huis vallen, mijn man en ik gaan scheiden en ik snap er niets van. Dat houdt me zo bezig, dat het zo slecht gaat op mijn werk.’ Ze neemt een slok van haar thee en kijkt peinzend naar de koolmeesjes in de tuin. ‘Ik vind het zo gek, dat iets dat zo persoonlijk is, zoveel invloed kan hebben op je werk. Ik blijf maar nadenken over wat er gebeurd is en wat ik fout gedaan heb. maar ik kan er geen chocola van maken.’
Ze vertelt over haar huwelijk met haar schoolvriend. Ze zijn al meer dan zestien jaar samen, waarvan de laatste twee jaar getrouwd. Ze wilden aan kinderen beginnen, daarom was ze al gestopt met de pil.

Hij voelt zich geketend

‘De laatste maanden merkte ik wel dat er iets was. Hij was stil en afgeleid. Hij zei steeds dat hij het druk op het werk had, maar daar heeft hij nooit een probleem mee gehad. Ik vroeg me af of hij soms een ander had. Maar dat was niet zo. Hij wilde gewoon scheiden. Hij wilde geen verantwoordelijkheid voor een vrouw en kinderen. Toen we nog niet getrouwd waren, voelde hij zich vrij in onze relatie. Als hij wilde, kon hij zo zijn spullen pakken. Maar na ons huwelijk en helemaal nu we aan kinderen gaan beginnen, voelt hij zich geketend, zegt hij. Dus wil hij weg.

Er is geen andere vrouw in het spel, dat weet ik zeker. Hij wil alleen niet gebonden zijn. Maar feitelijk is er niets veranderd in onze relatie. Ja, we hebben een groot feest gehad, waar hij ook van genoot. En we hebben een briefje, waarop staat dat we bij elkaar horen. Zonder dat briefje was het ook al zo. Over kinderen is hij zelf begonnen, hij wilde graag een zoontje dat op hem leek en een dochtertje dat op mij leek, zodat onze genen voor de toekomst bewaard zouden blijven. Ik vond het prima, ik was ook wel toe aan een gezin.

Geen chocola van maken

Ik voel me bedrogen, in de steek gelaten, ik vind hem gemeen en oneerlijk, maar het allerergste vind ik, dat ik het totaal niet snap. Als ik er nou chocola van kon maken…’

Van welke gebeurtenis kun jij (nog steeds) geen chocola maken?

 

Dit artikel werd eerder gepubliceerd op www.sophiamagazine.nl

Geschreven door Philine Spruijt

Philine Spruijt

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *